• چهارشنبه, ۲۰ بهمن, ۹۵

31

اى خوشا با تو راه پیمودن
باب گفت وشنود، بگشودن
اى خوشا با تو در هواى وصال
رهِ دل عاشقانه پیمودن
صبحگاهى به برگ ریزِ خزان
از زبان تو راز بشنودن
برگ ها زیر پاى افشردن
کفش ها روى خار فرسودن
در بر چون تو دلبرى شیرین
پاىِ نخلى بلند آسودن
جاى گل هاى پژمریده باغ
محو آن روى لاله گون بودن
کاستن از غم و پریشانى
بر سرور و نشاط افزودن
سرنهادن به روى سینه هم
اشک شوق از دو دیده پالودن
آخر اندر کنار هم خفتن
لب به لب هاى یکدگر سودن
« ادیب » پاس این خاطرات را چو
غزلى دلنواز بسرودن