زخمی عشق
  • پنج شنبه, ۲ شهریور, ۹۶

چو درک مستى از آن چشم فتنه جو کردم
چه باده ها که به عشق تو در سبو کردم
ز عشق، چاره نجستم اگرچه با دل خویش
هزار بار، دراین باره گفت وگو کردم
کناره جویى ات آمد به یاد و اشکم ریخت
هر آنگهى که گذر بر کنار جو کردم
به هر چمن که فکندم نظر به سبزه و گل
میان سبزه، گل رویت آرزو کردم
ز سوز عشق و غم هجر یار و بیم و امید
عجب محاصره ی دل ز چارسو کردم
جدایى تو، ز مهرم نمى تواند کاست
که بس که جور فزودى، به هجر خو کردم
ز تیغ حسرت از آن روى زخمى ام در عشق،
که شرم را سپر پاس آبرو کردم
 یا به گلشن طبع « ادیب »، ساغر زن
که من تفّرج خاطر ز شعر او کردم
تیرماه ۱۳۲۸