چـــرا بـــــــه حرف دلازار همزبـــــــــان باشيم
بيـــــا بــــــه مهر هماهنگ و هم بيــــــان باشيم
بيـــــــــا بــــــه حـــــالت آرام و صحبت دلجوي
قـــرين و همنفس و يـــــــــار مهربــــــان باشيم
دوگـــــــــوش بسته صـدف وار از سخن چينان
بــــــــــــه سينــه محـــرم اسرار اين و آن باشيم
دو روز عمر نيرزد بـــــــــه کِيـــد و آز و نفاق
بيـــــــــا چو آينه يکروي در جهـــــــــــان باشيم
چنـــــــــان کــــــه بيد معلق به بــــاغ سايه فکند
سزد کـــــــــه بـر سر همنوع، ســــــايبان باشيم
بـــه محفلي کـــه زبـــــــــان را بــه غيبت آلايند
چــــــو موم شـــايد اگر مُـهر بر دهــــــان باشيم
چـــــــــرا مسخـّر مکــــــر و فـــريب و دستانيم
خوش آن بود کـــــــه به اخلاص، داستان باشيم
نه زود بــــــاور و ني ســـــاده دل به سانِ سفيه
نـــــــه ديرجوش و نه بدبين و بدگمــــــان باشيم
صفـــا بــــــه بدرقه کــــــــــاروان شادي نيست
مگر کــــــــــه همره اين زنده کــــــاروان باشيم
هنر چو گنج کمـــــــــالست بي مثال،«اديب»
سزد کـــه در پي اين گنج ِ شـــايگــــان باشيم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *