• جمعه, ۱ خرداد, ۹۴

روزنامه اطلاعات – تاریخ خبر: پنجشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۴-۲۵ رجب ۱۴۳۶ـ ۱۳ مه ۲۰۱۵ـ شماره ۲۶۱۵۶
گفتگوهای مطبوعاتی ادیب برومند
مریم رضایی

اخیراً کتاب «گفت‌وگوهای ادیب برومند» با کوشش امیر راسخی‌نژاد و همت شرکت سهامی منتشر شده است.

این کتاب شامل بخشی از گفت‌وگوهای عبدالعلی ادیب برومند، شاعر مشهور ایرانی است و به خوبی ما را با افکار شاعر نامدار کشورمان آشنا می‌کند. شاعری که شعرش به نحوی بیانگر تاریخ دوره معاصر ایران است.

در کتاب «گفت‌وگوهای مطبوعاتی ادیب برومند» دیدگاه‌های ادیب برومند در رابطه با شعر فارسی، ادبیات مشروطه، میراث فرهنگی و تاریخ ایران منعکس شده و مردم با نظریات او در خصوص ادبیات و تاریخ آشنا می‌شوند.

همان طور که راسخی‌نژاد در پیشگفتار کتاب ذکر کرده، ادیب برومند «سینه‌ای پر از حرف و خاطره» است و در واقع این کتاب شامل خاطرات و گفتار اوست.

ادیب برومند در خرداد ۱۳۰۳ در روستای گز از شهرســتان بُرخــوار اســتان اصــفهان به دنیا آمد.

پدرش مصطفی قلی خان برومند از خوانین گز بود که خط خوشی داشت و مقدمات زبان عربی و دروس تاریخی را هم مطالعه کرده بود و به زبان فرانسه مسلّط واز جمله تجددطلبان عصر بود؛ هیچگاه شغل دولتی نپذیرفت و به کار مِلکداری و کشاورزی اکتفا نمود.

ادیب تا سن ۱۶ سالگی به نثرنویسی اهتمام می‌ورزید ولی از ۱۷ سالگی بیشتر به شعر و شاعری روی آورد و با دلبستگی و علاقه‌ای که به شاعران و اشعار شعرای دوران مشروطه پیدا کرده بود، به سرودن شعر در این سبک نوپا که موضوع آن مسایل روز بود، پرداخت.

ادیب برومند در جوانی با کسب رتبه ممتاز در آزمون ورودی دانشکده حقوق دانشگاه تهران پذیرفته شد و در طی تحصیل در دانشکده حقوق به مطالعه پیرامون ادبیات فارسی پرداخت و به زبان‌های عربی و فرانسه نیز تسلط پیدا کرد.

از آبانماه ۱۳۲۸ که جبهه ملی ایران به رهبری دکتر محمد مصدق بنیان‌گذاری شد و نهضت ملی کردن صنعت نفت در سراسر ایران جنب و جوش خاصی پدید آورده بود، از هواداران نهضت ملی ایران گردید و با سرودن اشعار میهنی و سیاسی به همگامی با جبهه ملی و این نهضت ضد استعماری پرداخت و با نفوذ سیاسی انگلیس و تحریکات روسیه شوروی مخالفت کرد.

وی پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ همچنان با حکومت کودتا به مبارزه برخاست. ادیب برومند بیش از شصت سال با قلم و قدم در راهِ سر بلندی ایران و تحقق آزادی و ضدیت با استبداد و استعمار کوشیده و بیشترین قسمت اشعارش میهنی و سیاسی و ملی است که بیشتر آنها در مجموعه اشعارش با نام «حاصل‌هستی» به چاپ رسیده‌است.

پیش از این نیز مجموعه شعرهایی از وی به نام‌های «ناله‌های وطن»، «پیام آزادی»، «دردآشنا»، «سرود رهایی»، «راز پرواز»، «مثنوی اصفهان» و «روزگار دژم» و «پژواک ادب» به چاپ رسیده‌است. در آخر این مقال نیز برخی از رباعی های استادادیب برومند را می خوانیم:

کج‌دار و مریز و با حوادث می‌ساز

با بازی چرخ، نرد سازش می‌باز

در راه خطر چو پایداری کردی

آنگاه به مردانگی خود می‌ ناز

***

ای باد، مگر ز کوی دلدار آیی

کآسوده و سرخوشانه رفتار آیی

از دوست بگو، بگو چه داری پیغام؟

کاین گونه به نزد من، فرحبار آیی

***

در عالم عشق زندگانی خوشتر

امید و نشاط و شادمانی خوشتر

چون عشق و جوانی به هم آمیخته‌اند

با عشق، تداوم جوانی خوشتر

***

هر چند تویی دلیر و زورآور و گرد

وز چنگ تو خصم کاری از پیش نبرد

از یاد مبر که گفته‌‌اند اهل تمیز:

«دشمن نتوان حقیر و بیچاره شمرد»

***

ای آن که هماره غرّه بر زور و زری

وز زور و زرت نیست به جز شور و شری

این زور فرو کشد ز بالات به زیر

وین زر ندهد به غیر زاریت بری