|
|
عبرت از رفتن رفتگان
چــون كــنم يــاد ســالــياني پــيش
ســــالهايي كــه نـيـست چــندان دور
بينم از يار و خويش و ايل و تبار
اي بــسا رفـتهاند و خـفـته به گـــور ***
حــــيرتــم دســت ميدهـــد نـاگـاه
زيـــــن شــتابـنده روزهـاي حــيات
كــه رَوي تــا بــه خويـشتن جُنبي
بــــايـدت رفـــت در مــغاك ممــات ***
پــيش خــود ميرم بـه فـكر فـرو
كـــه چــه بـــاشد بـهاي اين هــستي
آن
هــمه آرزوي
دور و
دراز
طـي صــدهــا بـلــــنـدي و پـــسـتي *** كـه شـود نـاگهان به يك دم هـيچ جمـــلگي
نــاپـديـد و نـقـش بـــرآب
رفـــته بـــر بـــاد نــيستي يكـسر
هـــمه گـويي خـــيال بوده و خـواب ***
اي بــسا آشــنا كــه ديــدم داشــت
طـــرح بـــــس كــــارهاي بُــنيـاني
روز وشب بود در تكاپوي سخت
مـــحو انــــديــشه هاي طــوفــــاني ***
نـيمي ار كارهـاش گشته به سعي
شــســته و رُفــتـه، نــــيـمي آشـفته!
نـاگـهان اوفــتاد و مــرد و نـمانـد
اثــــــري از شــــــفــــتـه و گــفـته! ***
اي بــسا اهـــل دانــش و تــحقيق
گِــرد بــر گــرد خـود گشوده كــتاب
تــا زهــر يك برون كـشد مطلب
گشته غافل زخورد ومانده زخــواب ***
گـاه خـوانـدَ، گـهي نـگارد شــرح
از كــتابي، بـه يـك رســالـه دقـــيق
ايـن نــهـد بــر زمـيـن و بــردارد
آن دگــــر را بـــه نـــيّـت تـــحقــيق *** نــاگهن سـكـسته گـــيردش
دامــن
هـــمه گـردد پــريـش و بـيحـاصـل آنــچه كـامـل بــــود پـذيرد نـقص و
آنـچه نـاقـص بـــود شــود بــاطـل ***
بــس نــوازنـــده ديــدم و نــقـاش
گــــرم نـــقش آفــــريـني و آهـــنگ طـــرح و لــحنش تــمام نـــاكرده در
مـلاقاتِ مــرگ، بـــاخـته رنـگ *** ايــن چــنـين اسـت زنــدگـاني ما كــه به يك لحظه
رهــسپار فـناست آفـــــتاب حــــياتــبر لـــب بـــــام
راست همچون–
پرنده مرغ هواست ***
بـــا چـــنـين عــــمرهــاي نـاپـايـا
سختگيري و خودخوري جهل است حـسـد و حــقـد و نــادرســتي و آز كــار
نــابــخــردان نـــا اهـــل است ***
تــا تــواني دريـن ســپنج ســـراي
شــــادمــان بـــاش و صــيد دلها كن
غم مخور ، كين مورز و تندمران
گــــره از كـــار ايـــن
و آن واكـــن |
|