|
|
فرار مغزها
…!
اي مــرغ كـــز آشـــيان پــريـدي
آيــا بــه كــجا قـــرار جــستي؟
غُـربت زچـه بـهر خود خـريـدي
بر گو چه در آن ديار جــستي؟ ***
چــون زاده شــدي زبـــطن مــادر
در تــخم وي آرمــــيده بـــودي
زيـــر پـــرِ گـــرم مـــام، يــكـسر
از بيـضه بـرون چميده بــودي ***
يكـچـند بــــه زيـــر بال گـرمـش
بــالــيـدي و جـنـبشي نـــمودي
پــس كـم كـمك از كـنارِ نـرمَـش
جــنبـيدي و راه بــر گـــشودي *** بـــس دانـــه نـــهاد در دهـــانــت آن
مــــادر مـــهربان دلــــسوز!
كـــرد از هـمه گون خطر نـهانت
كـــو پاس تـو داشـتي شــبانروز ***
پــس جــوجه، نمانده، مرغ گشتي
داراي تـــوان، زبــهـر پــرواز
يـــكـند زهــــر طــرف گـــذشتي
پــروازكــنان به رغــبت و ناز ***
هـــر چــند گـــهي زبـــيم صــياد
لــرزان بـــه درون لانه بودي!
گــخـگاه زپـــاره ســـنگ بـــيـداد
تــرســـنده در آشــيانـه بــودي! ***
امـــا بــه هـــواي مــادر خـويـش
و آن لطف و صـفاي بـوستانها كــمكــم زدلـــت بـرفـت تـشويـش كـــردي هـمـه
ســيرِ آســمانها *** نــــاگـــه هـــــوش ديـــار ديــگر
كـردي و بـه غربت اوفــتادي!
لگــسسته زخــانـــمان و مــــــادر
كـــاشـــانه و لانــه وانـــهادي! *** شـــد لانـــه خـــراب در غــيابت او چـــشم بـــه
راهِ بـازسـازي! غـــربت بـــريـفت ون ســــرايت لــيك از تـو
نكرد د لـنوازي! *** بـــيگانــه شـــكار كــردت آنــجا جـــاي تو
به گـوشة قفــس داد! هـــر چـــند ز آب و دانـه تــــنها
بــنواخت تـرا و دســترس داد! *** لــيكن تـو در آن قفس به خواري غمناك شدي و غرق افـسوس! در غــربــت وبــــند، آه و زاري هر روز
بهچهرهات زند بوس! ***
تــرســم كــه در آن قــفس بميري
و آن لاشه است اوفتد به جايي! در شــهر غــريـــب جـاي گـيري
در ســـطلِ زبـــالة غـــذايـــي! *** ايـــن اســت مـــثال نـــوجــوانان از
مــــردم عـــام يــا هــنرمند!
كــز خــانه ســرودِ يـأس جـوانان
بـــرتـافــته روي و محوِ ترفند! *** رفــتـند
بـــه كــشور
اجــانــب
بــــدرود نــموده بـوم و بـر را!
پـــوشـــيده دو چـشم از جــوانـب
بـــگــزيـده طريقــتي دگــر را! *** گــر خــود ز هــنر نـه بـار بستند تـــن داده بـهفـقر و
پــستيِ كار1 ور علــم و عـــمل بـه كـار بستند
گــشتند وظــيفه خــوارِ اَغــيار ***
دارنـــدة مــغزهــاي پـــرشــــور
از مــيهن خـود چـرا گـريزنـد؟ در كــــيـسة نــــِحـلة2
زر و زور
سرمايـة عــمر از چـه ريـزنـد؟ ***
اي واي بــه كــشوري كـه آنجاي
كـــار آمـــدگان فــرار جــويند!
در خــدمــت اجـنبي صــف آراي
بي خوف و رجا قـرار جـويند! ***
ايـــن اجــنبـيان بــگو كـيـانـــند؟
آنــــان كــه بـه ما سـتم نمودند!
بــــر مــا ســبب بـــسي زيـانـــند
مـــا را قــد راست خـم نمودند! ***
افــسوس كــه كـشوري چو ايران
گــرديـده چنين خراب و درهم!
كــز وي هـــمه بــرتريپـــذيران
كــوچــند، ســبق گـرفـته برهم! *** مـسؤول چــنين گـريزها كيست؟
رفـتار حكومت است بيشـك! هـمواره محـيط نـاخـويش زيست
با وضع حكومت است همتك!3 ***
تــا وضــع حكـومت است ناجور
تــا شــيوة دولــت است نـايـاب
هـــر نــادره افـــتد از وطــن دور
و آن كــو نفــتاد افـــتد از تـاب ***
بــا ايــن هــمه كي رواست رفتن
از نـــزد عـــزيزْ مـــامِ بـــيمار
در وضــع چــنين خطاست رفتن
واهــشتــنِ مـــام، بـيپـــرستار
|
|