|
|
قطعه بــود يـكي مـالـدار: شُـهـره بـه شـهـري
در پـي اَعــمال خــير، شــائـق و بـي تـاب
از هـمه اعــمال خـواجه ب-ود يكي نيز
ســاخــتن خــانه بــا
وســايل و اســباب و آن همه بــنهاده بــي اجـــاره بـــهـايي
در كــف بــيخــانــمان جــماعــت احـباب روزي از ايـ-ـام رفتــمـش بـه عـــيادتِ
چون شده بود از گزند، بيخور وبيخواب
ديـــدمــش افـــــتاده در وثـــاقِ مــحــقّـر
گــوشــة يــك خــانــة نــامناسب و نـاباب
گفتم از آن خـانههاي سـاختة خــويـــش
مي نــكــني اخــتيار بــهر چـه يك بـاب؟ گــفـت چـه پـــاسـخ دهـم مگر نـشنيدي «كوزهگرازكـوزة شـكسته خـورد آب»
|
|