|
هدية جانانه
سـرزدي، اي گـل نـوروز بـه كـاشانة مـن
در خزان رشك بهاران زتو شد خانة من
زيــربـار غــم هــجران كمرم راست نبود
آمــدي بـــار بـــرانـــداخـتي از شـانة من
خــالي از مــاية احــساسِ مــسرت بـــودم
پـــرشــد از بــادة احــسانِ تو پــيمانة من
مـــن هـــمه شــيفــتة طلـعــتِ فــرزانگيَم
تـويي آن همدمِ خوش طلـعتِ فـرزانة من بس فراوان صدف انـدردل درياست
ولـي
صــدفِ بــــحر مـــن ارزانيِ دُردانـة من جــزتــو رختــغزل من نــبرازد به كــسي
بــافته از نــخ جــان هـــديـة جــانـانة من چاره در دوري تو سوختن و ساختن است بــهـر شـــمع
دگري حــيف ز پروانة من
خوش به كام اررسـدم جـرعه زميـخانه تو
ميرســد تا بــه فــلك نـعـرة مـستانة من گرچهعاقلنتوان يافت درين
شهر،«اديب»
پـــند عـــاقل نـــپذيـــرد دل ديـــوانة مـــن آذر ماه 1364
|