جلوه‌ گاه ساغر

 

اي آرزوي دل كـــه زهــر چـيز بهـتري          از بــهـتريــنه‌هـاي دل‌انگــيز بـهتري

ازعطر يـاس ومشــك‌تر و نكـهت نسيم            وزبــوتـه‌هاي سرخوش جاليز بـهتري

زآن خـوشـنوا پـرندة رنگيـنه‌ بـال و پــر         بــر شــاخشار ســبز و دلاويز بهتري

از انـعكاس سرخ شـفق بركـران دشــت           در لـحظه‌‌هاي شـامگهان، نـيز بهتري

چون ســوي مـام، بـچة آهــو دود ز پــي          از پــويـة غــزال ســبكـخـيز بهـتري

از نوشـخند نــوگل نـوروز در چـــمن            وز نيـــمه‌هـاي اول پـــايــيز بـهـتري

در لـحــظة ســكوت شــبانگاهي ســحـر           از نــالـه‌هـاي مـرغ شـــباويز بـهتري

از خـــاطـر مــنير و دم گــرم عـــارفـان           وز تـار و پــودِ دامن پـرهـيز بـهتري

ازنقشِ نغز«ميركظ و«بهزاد»، طرفه‌تر           وزخــطِّ نسخ «احـمد نيريز» بهتري

طاهر تني چو مريم و شيرين‌تر از شكر            از دُرِّ تـــاج خـــسـروِ پـرويـز بهتري

آنجا كه رطل بادة عرفان زند «اديب»

از جــلوه‌گــاهِ ســاغـر لــبريـز بـهتري