|
|
حكايتي از روزگار قديم
مــرا حـكايتـي از روزگــار خُــردي باز
بـهيـاد مـانـد، اگــر چــند روزگار گذشت
درون لانــة زنــبور، چــوبــكي بــاري
بهقصد كردم و بر من چه نـاگوار گذشت
برون پـريد از آن لانه خشـمگين زنـبور
سه بـار گِردِ سرم گشت و بـيقرار گذشت چو خواستم كه گريزم ز حملهاش، ناگاه
گَزيد گَردن من سخت و چيرهوار گذشت
از آن گَـزيـدگي آمــد مــرا گــزنـد ولــي
گُـــزيـده تـجـربـتي بـر مـنِ فـگار گذشت
كه در بـرابـر بـدخواهِ بـوم و بـر نـتوان
زپــاس شــهـر و نـگهـباني ديــار گذشت
به حـفظ لانه كسي گر كم آمـد از زنبور
بـر او زمانه به صد نيشـخَند عار گذشت درود باد برآن كش كه بـهر پـاس وطـن
زبذل جان و سر و تن به افتخار گذشت
|
|