|
|
شب اسطورهساز
آن شــب دلـــشـكـن و لــولـه نـــاك
شـــب وحــشت فــكن اندر افــلاك شـــب يـــك فـــاجــعـة دردانــگـيـز داغـــدل
تـــا بـــه گـــه رســـتاخــيز شـــب يــكتا بــه تـصاريـف قــرون
در يــدپـــدآوريِِ حــشـمتِ خــــون
شــــبِ انــــــدوه فـــكـن در آفـــــاق
كرده از كون و مكان طاقـت، طـاق شـــب يــك حـــادثة دهـــشت
بـــار
در نـــور دنــــدة عــيـــش اعــصار
شـــبِ از آه بـــــرانگـــيخــته ابــــر
بــر زمــيـن كــوفـته آيــيـنة صـــبـر
آن شـب آن سـرور پلــكان جـــهــان
بـــرتـــريـن رهــبر خوبان و مِـهان
آن مــــبارك نــفِس نــيكانـــديــش
آن مهـــين مــظهـر والايــيِ كـــيـش آن
شــــناســـندة
ذات
ازلـــــي
پــاك و آراسـته فــرزندِ عــلي (ع)
همه شب غرقه غرقه در انـديشةروز
كـه چه پيـش آيد از آن مـاتم و سـوز
دانـــــد آن فـــاجـــعــة مـــرگآويـــز
وحـشــتانــگيزتر از رســـتاخــيز! كه چه خواهد شد وفرجامش چيست؟
جـــان گـذارنده سرانجامش چيست؟
پــيش چــشمش هــمه آن فـــاجـعهها
رژه مـــيرفــت بـــه صــبح فـــردا! نـابـرابـر زد و خـــوردي فـــرداست مَلَـكي چــند و
شـياطين صدهاست! ديـــدي از چـــشمِِ درون فـــــردا را
دور، از گــردن و تـــن ســرهـا را! جــــمـله گـــردنــد شـهــيدان يـــاران
همـــه خــويــشان، هـمه جانبداران! ســرنـگون جــمله ســـواران ميديـد
غــوطـه در خون زده ياران ميديد! پــورگـلــگون رخِ هـــجــده ســــالــه
پــاي تــا فــــرق بـــه رنــگ لالــه!
ديـــد «عبـاس» بــه دريــاچـة خون
دســـت و پــا مــيزند و نــالد چـون؟
خــواهر آشــفته و مســؤول وپـريش
كـــودكـان در بـرِ او بـا دل ريــش! خــويشــتن را زپـــس آن هـــــمگان تـك و تـــنها
نــگرد در مــــيــدان! گِرد بــر گِــرد خــود از دشــمن دون
ديـــو و دد بــيـند از انــدازه بـرون! ســنگدل جـــمله اســــيران شــــــكم كــرده در
پيـش خـسان قــامــت خم!
گــشته محــصورِ گـــروهــي ســفّاك
مَــعرضِِ تــيغ و سـنانش تنِِ پاك! زخـــمها خــورده و افــــتاده زپـــاي
ســر جـــدا گــشته زتن بهر خـداي! *** اوفــتاده تـــن پــاكـش بــــه زمــــين
تــاخـته اســب بــر او ديـــو لعــين! بـيند اوفــــتاده به خــــرگـاهِ زنــــان
آتــــش از دشــمن نــامـردِ زمــــان!
هـــمه از خـرد و كـلان گـشته اسـير
دســــتها بــسته و پـــا در زنــجـير! ***
بــود ايـــن جـــمله عـيان در نظرش
آگـــه از آنـــچه كــه آيــد به سـرش ديد يك سوي دگر بي-عت و صـلح
بـا «يزيد» آشتي و رجعت و صلح
راحــت و زنـــدگـي و ذكــر و دعــا
رســـتــن از شــــرّ شـــياطــين دغا
احـترام از ســوي عــمـال «يـزيـد»
هديه و م-ال، بـرآن جـــمله مـــزيـد بـــودن انـــدر بــر خــويشان و تـبار زن و فـــرزنـــد در اطـراف
و كنار پـس در انـديشه فرو رفــت «امـام» نــنگ را داد
گــــريـــز از دروبــام
در نـبردي كه در آن لـحـظه گـذشت
مـن چـگويـم بـه امـامم چـه گـذشت؛
لحظههـا رفـت درين ج-نگ و سـتيز
تـا كـه شـد نـنگ مـصمم بـه گـريز؛ ***
وه چـه سـخت اســت به پابند صفات
بــرگــزيدن يكي از موت و حيات؛ يــكي آســـودگــي و نــعـمـت و نــاز و آن دگر كشته
شدن در تك و تار؛
ايـن يـــكي زنـــده بـــه خـفّـت بودن
و آن دگــر مــرده بـه عـزّت بـودن؛ جـــان خــود دادن اگــــر در ره حـق بــهـر مـــردان
خــدا ه-سـت نــسق؛ جـــمله اتـــباع و ك-ــسان و يــاران
چون دهد كس به كـفِ خونخوران؟ فـــكر ايـــن جـــمله مــصيـبتها را كـــرد و
بــگـزيــد رهِ
فــــردا را؛ مــطمـئن از هـــمه يــار و پــــيونــد
كــه نــباشــند بـه ســازش خـرسند؛ عـــاقــبت گــشت مـــصمّــم بـه نبرد آن پـيِ حـق سـرو جاـن
باخته مرد؛ كــوفــت پــا بــر سر آنبيعت و ننگ دسـت يـازيد بـه جـانبازي و جـنگ
پشت پا زد پس از آن بر هــمه چــيز
جُست مرگ خود و ياران بــه سـتيز
كرد كـاري كــهـز ايــثار و گـــذشـت
فـــخرِ اســـطورة دورانــها گــشــت
خــود و يـــاران هـــمه گـشتند شـهيد
ثبت تــاريخ و نــكو
نــام و ســعيد؛
تــا
ابـــد زنـــدهُ
جـــاويـد شــدنــد
پـرتـو افــروز چـو خـورشيد شــدنــد |
|