سه سياستمدار

 

در مهر ماه 1374 براي تنبيه تاريخ نگاراني كه رد داخل و خارج كشور به عنوان تحقيق مغرضانه حوادث را تحريف كرده‌اند سروده شده است.

 

نه هر كه دعوي مردانگي چو مردان كرد          بـه نـام نـيك، خودي مشتهر بـه دوران كرد

بسا كه پرچم شهـرت به بام چرخ افراشت          ولـيك «چـو يكي از نـنگ»، پـاية آن كرد

به نام نيك سزد شـهرت اربه دسـت آري           وگــرنه شــهرت بـد، نــنگ‌ها نــمايان كرد

حـديث «حاتم» و كار بـرادرش خـواندي           كه حمل شهرتش بد، بـارِ دوش نـــادان كرد

«يزيد» و «شمر» هم از جملة مشاهيرند           وليـك لعـنت جــاويدشـان، هـر انـسان كرد

مـقام و مـال و مـنال ارنه بهر خدمت بود          كـسي كه درپيِ آن تاخت جلب خسران كرد

بـه چـاهِ مــظلمه افــتاد و مــنجلات فَــساد          هــر آن كه خود طلب جاه، بـهر عنوان كرد

چنين كـسان كه مقـيد به حفظ جـاه خـودند          به رأي خـويش كننـد آنچه را كه نتوان كرد

گـذشت يكـصدوپنجاه سال و بـين صـدور           سـه تــن بـه خـدمت ايـران قـيام شـايان كرد

شـدند ايـن سه تن اندر مـيان جـمع رجـل           چــو گُل كـه بـين گـياهان بـيان رجحان كرد

بــيامـدند و بــرفــتند بــس امــير و وزير           كــه مــحوشان وزش تــــند بـادِ نــسيان كرد

ولــيك ايــن ســه ســياستمدار روشنتاب              فــــروغــشان دل تــاريخ، روشـــنستان كرد

چـــنان به حـسن سياست شدند شهرة دهر          كــه روزگار تـفاخـــر بــه نـام ايــشان كرد!

پس از شهادت «قائم مقام» و «ميركبير»          «مصدق» است كه خود را فداي ايران كرد

دوصدراعظم پيشين بـه جـرم مـهر وطـن          به حكم سلطان، هر يك وداع بـا جـان كرد

ربـــعـد دوة قـــاجــار، ســـومـين را نــيز         به عهد طپهلوي» ارباب شـه به زنـدان كرد

سحاب جـور براو گـونه‌گـون فـرو بـاريد           چــنانكه خــانة وي را گــلولــه‌ بــاران كرد

كــشـيد جــانـب بــيدادگـه «مــصدق» را            شــهـي كه طاعــت بــيگانگان فــراوان كرد

چه‌جرم كرد «مصدق»جزاين‌كه ايران را          رهـــا  زچــنبر  بــيداد  «انــگلستان»  كرد

زبـهر ايـن سـه نـكونام هـر كـه با تحـقيق             نــوشت شرح و نويسد به خـلق، احسان كرد

مـورخـي كـه بـــود راد و بيطرف بايست            نشــان دهــد كـه نشــايد حــقوق، كتـمان كرد

نگر به‌ «بـيهقي» آن رادمـرد خـيرانديش            كـه نـقل جـمله وقـايع به صـدق و ايمان كرد

بـــا مــــــورخ بـــسياررو1، حـــقيـقت را            به پشتِ پرده‌اي اغـراض، جـمله پـنهان كرد

درود بــاد بـــرآن كلــكِ ســرگذشت نگار            كـه در نـگارش حـق با خـداي ، پــيمان كرد

«اديب» گرچه در آويخـت با اديايِ جـور

دريـن نبرد، اطلاعت زحـكم وجـدان كرد

 



1. تعبير ديگري است از پررو و بي‌شرم