مهمانسراي عباسي
در
كــــنارش بـــنگر آن مـهمانسراي
وآنگـهي آنـجا بـه صـد شـوق انـدرآي
بــوالعـجب مـــهمانسرائـي پــرشكون
جمع در آن بـين، هـنرها گــونه گــون
ســـاحتش
نـــزهتسرائــي جــــــانـفزا
روحـــبخش و دلفـروز و نَشــوه(1) زا
«قصربهرام» است گــوئي درقــياس
يــا كـه «گــلزار ارم» از بـوي يــاس
مــحو در
نــقش آمــده ديــــوار و در
نــيست جــائي خــالـي از زيـبا صُـوَر
كرده
با«ارتــنگ مـاني»(2)هـمسري
نـــغز چــون شـهنامه ي«بـايسنغُري»
بـــرده
در ســـبك كـــهن و زكـارنو
از نگـــــــارستان «ايـــتالي» گِـــرو؛
نـــام
ايـــن مــهمانسرا عــباسي است
زآن نكردن يـاد، حـق نشـناسـي است