بيشههاي ناژوان
كـــــن
گـــذر بــر بـيشههاي نــاژوان
لـذتـــــــي بــــــرگــــير از آب روان
نـــاژو و
بــــيد و درخت مــيوه بـــار
بـــيني آنــجا جــمله بــيرون از شمار
بـاغ و
گلگشت و چمن از هردوسوي
در كـــنار رود بــا مـا نكــته گـــوي
بــيشه
انــدر بــيشه بـــيني پــر درخت
ديـــهقانان چــون مــزارع سبزه بخت
ســاعتي
بــنشين در ايــنجا بـا نشـــاط
از نشـــاط و خــرّمي بــفكن بســـاط
كـــــن
تــــماشاي بـــهشتي مــــــنظره هـمّ و غــم را بــين به چشـم مسـخره
كـن
نـظريك دم به گل ويك دم به آب
از طـــبيعت مست شـو ني از شــراب
جـــــاي
ســـبزيكاري انــدر كشــــتزار
رُســته بـــيني بس بـــنفشه در كـــــنار
ديــــهقانان گشــــتهانــد ار گــــلفروش
نـي عجب باشد كه دل دارند و هــوش
ديــهقاني
كِش دل و جــان زنــده بــود
بــــاغباني را بـــه دهـــقاني فـــــزود