شــراره تـوحيـــد
دگر نـــه عــرض شكـــايـت بيـــدلـي دارم
كــه جـان ز شوق، گرانبـار و ممتلـي دارم
چــراغ معــرفت كردگـــار، مهـــر علـيست
بـــدل شـــراره ي تـوحيـــد، از علـي دارم
خوشم كه خواجه ي والاي من ولي خداست
خــــدا پـــرستـــم و دل والــــه ولـــي دارم
چـو ناخداست ( علي ) در ميان بحـر خطـر
رفــــاه خــاطـــر، از آرام ســــاحلــي دارم
علـيست جلـــوه گه حــق و در تجلـي روح
دل از محبــت وي، صـاف و صيقـلي دارم
خـوشم كه به ابد، بر بياض سينه ( اديب )
ز مهـــر « شـاه ولايـت » خط جلــي دارم