|
اثر طبع گهربار آقاي دكتر مير جلال
الدين كزازي بدوست گرامي و سخنور اجمند: اديب
برومند (سرور هر انجمن) شـاعر شيرين سخن، اديب بــــــرومند
سرور هر انجمن، اديب بـــرومند خوش بر بايد به شعرِ تـاب ربــــــايش
تاب زهرمرد و زن، اديب برومند ميدرد از شوق چون زبــان بـــگشايــد
شوق بتن پيرهن، اديب بــــــرومند دامن گل ريخت چونزباغ ســـخن، شـد
رشك دمناز سمن، اديب بـــرومند شد به«برومند» باغ شعر، گــل افشان
باغ بهاران شكن، اديب بـــــرومند شعر بيفسرد ومرد، وه چه خــوش آمد
تا دمدش جان بتن، اديب بــــرومند در هنر خط و فـــــــن شعر ســـــرآمد
پير سخن، مردفن، اديب بــــرومند طبع چـــــو دريا، گرش زشور بـــتوفد
دُر فكَند از دهن، اديب بــــــرومند زانكه دمد هر دمش زطبع شكـــــوفان
باغ گل و نسترن ، اديب بــــرومند نغمه
زنــــــــان را دگــر ترانه نــماند
تا كه شود نغمه زن، اديب بــرومند ور بسرايند نغز وتـــر، چــه ســـرايند؟
نغمه زنان چمن: اديب بــــــرومند كيست كنون لــــــوليان شــــعر دري را
پرده زرخ برفكن اديب بـــــرومند هرچه سروده است جزبراي وطن نيست شاعر راد وطن، اديب بـــــــرومند بـــــــــو كه بلند آيدش بچشم هــــنر بين
چامة كوتاه من، اديب بـــــــــرومند
«مير جلالالدين كزازي»
|