|
بيانات آقاي جمشيد محمدي ميزبان جسه: ضمن عرض سلام خدمت حضار گرامي از اينكه لطف فرموده اينجا
تشريف آورده و افتخار ميزباني اين جلسه را بمن بخشيديد مخصوصاً از خانم
جناب آقاي اديب برومند و يكايك خانمها و آقايان محترم تشكر دارم و از بابت
تنگي جا واينكه ما نتوانستيم عده زيادتري را دعوت كنيم عذر ميخواهم و خواهش
دارم مرا ببخشيد و با توجه به كمي وقت مطلب را همانطور كه جناب اديب
فرمودند كوتاه ميكنم و به خيرمقدم اكتفا كرده شعري را از استاد اديب
برومند حضورتان عرض ميكنم و مرخص ميشوم. در ضمن ناگفته نبايد گذاشت كه پافشاري و اصرار بنده و
آقاي خديو در ظرف چندين ماه اين موفقيت را براي ما پيش آورد كه جناب اديب
را راضي به حضور در اين مجلس و بزرگداشت كنيم زيرا ايشان ميگفتند برايم
خوشايند نيست در محفلي بنشينم و عدهئي از من تمجيد و تحسين كنند به استاد
عرض شد كه اين در واقع گراميداشت شعر و ادب چهل ساله اخير ايرانست كه شما
مظهر آن هستيد تا سرانجام توانستيم رضايت ايشان را جلب كنيم. ملت گراي مـن ايـرانـيـم بـاشــد ايـــران سـرايــم
بــوصــف سرايــم، قصــيــدتِ سـرايـم در خشـنـده فـرهـنـگ ايـرانـزمــيـن را
ســتـايـشــگـر قـدر و فّــر وبــــــهـايــم زايـران هــمـه شــوق، پـا تـا بــفـرقــم
زايــران هــمـه شـــور، سـر تـا بـپـايـم تـو گـوئـي يكـي ارغـنـونـم خــوش آوا
كه از زخــمـه اوســت دلــكـش نـوايـم
بــمــيــراث پـــر ارج دانــشـورانــــش
چـنـان بـسـتـهام دل كـه از خود رهـايـم هـنـرهـاي زيـبـاي ايـن ســرزمــيـن را
بـجـان دوسـتـدارم، بــچـشـم آشـنـايــــم پــرسـتـم خــدا را، ســتـايـم وطــــن را
كـه يـزدان پـرسـتـم، كـه ايـران سـتـايـم بـــــه آئــيـــن اســــلام دارم عـقــــيـدت
ســتـايــنـدهي خـــواجـة انـبـيـايـم (ص) بــه ايـمان، مـسـلـمـان فــرخـنده كيشــم
بــدوران، وطــنـــخـواه سـنـجــيـدهرايـم بـمــلـيــت آمـــيـخــت اسـلام درمــــــن
كـه از جان هـواردارايــن هـر دو تـايـم اگـر چــنـد «رســتــم» نـژادم بـگـوهــر
دل آكــنــده از مـهـر «شــيـرخــدايــم» بـــود گــوهـم گـرچـه سـنــگـيـن و والا
زبـــرتــر نـــژادي جـــــدايــم جــدايـــم بـهـر قـوم عــزت نــهـم مــرد و زن را
نـگـويـم كـه بــر جـمـع ديـگـر كـيــايـم ســتـيـهـنــدهام بــــا بـدانـديـش مـيــــهـن
قـلـم در ســر انـگـشـت بـاشـد گـوايـــم بــروئــيـنـه عــزمــــــم خـلـل رونـيـارد
كـه چــون ســنـگ زيـريـنـهي آسـيـايـم مـن وعـشـق سـوزان ايـران كـه بــاشـد
قــوي مــايــه از مــهـر مـيـهـن قـوايـم چــو مـن رو شـنـاسـم بـمـلـــــــت خـود
مـرا فـخـر از آنـسـت در هـر كـجـايــم كـيـانـي فـرم، گـوهـرم پــاك و روشــن
كــه از پـــر هــنــر تــيــرهي آريـــايـم نـــيــاكــانــم آزادگــانــــــنـــــــد ورادان
نــشــايـد كــه دل بـگـسـلـم از نـيــــايـم زبـي ريـشـگـي كـي بـود بـار و بـرگي؟
تـنـاور درخـتـم، نــه خــود رو گـيـايـم نـيـم بيوطـن نـيـستـم خـانـه بــــر دوش
نـه چـون لاكپـشـتـم كــه فـرخ هـمايـم نــهـم ارج، تـاريـخ ايـن بــوم و بـــــررا
كــه در وي نـهـانــســت راز بــقــــايـم نــه پـيـچـنـده چـون پـيـكم بر درخــــتي
نـه چـون شـاخ رزمـتـكي بـرعـصـايـم صـريـحـم بـگفـتـار و يك رنگ و يكرو
نــه اهــل فـريــبـم نـــه مــرد ريــايـــم نــه چـون كـودك مـكتـبي مــغـز شـسته
نــه بــيـگـانه بــــا مــكـتــب اتـقـيــايـم نــه از دكّــه داران مـــردم فـــــريــبــــم
نــه از جــوفــروشــان گــنـدم نــمـايـم بـحـفـظ شـرف، بـهـرپـاس
فـضـيـــــلـت
هــمـي روي گــردان زهـــرنـــاروايـم نـه وابـسـتـه بـرشـرق باشم نه بر
غرب
نــه سـرمايـه دارم، نـه خـود بـيـنـوايـم بمليت خوبش وابستهام من اديب برومند ملّي گرايـم
|