|
اثر طبع روان آقاي علاءالدين مساعد در اجلال دوست ارجممند و شاعر توانا
جناب استاد اديب برومند سروده شده اهدا و تقديم ميگردد «هنر» فروزنده اختر، گرانمايه گــــــوهر
اديب برومند راد و ســــــــــــــــــخنور زگنج ادب دُرّ معني گــــــــــــزيده
هنر را به از زرّ كـــــاني و گـــــــوهر سروده چكـامه همه نـــــــغزوشيوا
به توصيف ميهن چو نقشي است بر زر ستودهست فرهنگ ايـران زمين را
ازيــــن قـــوم آزادة جــــــاودان فــــــــر بــــــرافروخته آتش مـــــهر در دل
از آن طبع مــــــوزون به ديوان و دفـتر غنوده به گــهوارة ذوق و شــــادي
بـــه يـــاد آور مـــــــــادر مهر پـــــرور چشيده زپستان پرشور از عـــــشق
كه شيرين سخن گشته چون شهد و شكّر قصيدت سروده چودروصف ايران
فـــــ-رح
بخشد ايـــــــــن نغمة شادي آور زگُفتار پر ارج فـــــرزانـــــه شاعر
بـــــه كيوان رســـــــــــد بانگ اللـه اكبر زيزدان پـــرستي و ايران ســــتايي
بــــــــه كـــــــانـــــون دلها فكندهست آذر و نشأت گـــرفته ز گفتار ســـــعدي
بـــــه دور زمـــــــــان زآن يگانه سخنور مــــــقام ادب با گلستان ســــــــعدي
رسيده به عـــــرش و زعرشست بـــــرتر زحـــافظ كه بـَد شاعري آســــــماني زعفان، جهاني بــــــــــر او شد
مســــخّر سروده كه بر هم زند چـرخ گردون
اگـــر بــــر مـــــرداش نگردد مــــــكّرر زفــــردوسي آموخته عشق مـــــيهن
از آن گنج حـــكمت، زطبع هـــــــــنرور چو فردوسي آراست شـــعر دري را
زهـــــــر داستان، رزم گـــــــردي دلاور تـــــوانا سرودهست تاريــــــخ ايران
بـــــه آئين ديـــــريـــــــــــن، بخشنده داور زخـــــــاقاني و شعر كـــــــاخ مداين
زهـــــي برحكيم بــــــــزرگ فــــزون فر چه نقش و نگاري زارژنگ و مانـي
كـــــه مــاندهست در دهر بازيب و زيـور كه اين سرزمين بوده گلگشت ميــنو
زدوران پيشين چــــو تــــابــــنده اخـــــتر بــــــــه راغش همه سبزهزار مصّفا
بــــــه بـــــاغش همــــه لالهزار مـــــعطّر گــــل و ســــنبلش جانفزا و دلانگيز
نگارش پـــــري پيكر و مــــــاه مــــــنظر نــــژادش ز آزادة آريــــــــــــايــــي
جــــوانـمرد و آزاد و خصم ستــــــــــمگر چـــــــو تاريخ دانشگه ملـــك دارا
چنان بــــــوده پيش از هجـــــوم سكــــندر ازيـــــن جايگه رفته دانش به يـونان
زانــــوار علــــــمت
عـــــــالــم مـــنور شد ازسوي زرتشت1حكمت به يونان
زمعيار انــــــــديشه
دريــــــــاي گوهر بـــــــه دل خواستارم دگر باره ايران
كه گردد فروزان تــــــر از
مــهر خاور زماني كه ايــن مـلك با نظم و قدرت
به گيتي همي تـــــاخت
بــــا خيل لشـكر بــسي ديده تاريخ ايــــــــــران حوادث
زدريـــاي طــــــــــوفان گذشته شــــناور بــــه تيغ فــــريدون و فـــــــــرّ كياني
بــــه هــــــر جنگ بودهست ايران مظفر ابــــــرقدرت عصر خــود بوده ايران
زبنياد فـــــــــرهنگ و بر نــــــظم كشور بـــه پا خيزد ايران چـو در دفع دشمن
مـــدد يــابد از ايـــــــــــــزد دادگـــــــستر همه پند و عبرت بــــــود كار گردون
گهــــي پاي دربند و گه تـــــــــاج بر سر خروشد مساعد چو از طبع سركش زكــــــانون سينه زند شعله اخــــگر
|