|
اثر طبع روان آقاي «ابراهيم صفائي»
«بر اين اوستاد سخن آفرين» اديبي كه با خاصة جامه ساز
ببخشيد عروس سخن را طراز بيانش به الفاظ جـــــان ميدهد
زعمق مــــعاني نشان ميدهــــد بود نكته سنج و سخن آفرين
بريــــن اوستاد سخن آفــــــرين كلامش پر از مهر ميهن بـود
روانش ازين مهر روشن بــود چو با ياد ايران سرايد ســـــرود
خرد بر سرودش فـــــــرستد درود زبس نغز و دلكش بود چامهاش
تو گويي گهر ريزد از خامـــــهاش همه چامهاش ملّي و ميهني است
وزين مايه انديشهاش بس غني است بهر چامة نغز و در هـــــر كلام
زاهداف مــــلّي رســــــاند پيــــــــام زآزادي و داد گــــويد ســــــخن
زايران آباد گـــــــــــويد ســـــــــخن سراسر حــــماسه است گفتار او
ادب جــــسته رونق زاشعــــــــار او «برومند» باد آن همايون«اديب»
كــــــز و يافت شعر دري فرّ و زيب
|