اثر طبع گوياي آقاي گلچين «سها»

غزل موشح بنام اديب برومند

امشب ز چشم مست تو ساغر گـــرفته‌ايم                داغ غمت زلالــــــة دل بـــر گرفتـه‌ايم

دل در اميد و مـرغ سحر در فغان و مــا                 در تيره شب زچشم‌تــر اختر گـرفـته‌ايم

يـــاد بهار روي تو بــس دلفريب هســـت                پـروانه سان به سوي چمن پر گرفته‌ايم

بر تـار دل زشوق تو بس زخمه‌ها زنـــيم                بــاغ و چمن به يـاد تو بر سر گرفته‌ايم

بـــرديم از خيال تو سرزير بـــال و پــــر                بــــــزم غمت به شيوة ديگر گـــرفته‌ايم

ره بـرده دل به ميكده از چـــشم مسـت او                 مستي زجـــــــام نرگس دلبر گـــرفته‌ايم

 وصل توگرچه نيست ميسّربه فصل گــل                هــــــر دم خيال روي تو در برگرفته‌ايم

هستيم و بـــــــا خيال رخت گرم گفـــــتگو                زآن بــوسه‌ها كه از لب سـاغر گرفته‌ايم

نــازد غمت كه بر سردامن زشورعشـــــق                از خــــــــــــون ديده لالة پرپر گرفته‌ايم

دربزم شوق وشعرتو گفت اين غزل«سها»                كــــز شهريار ملـــك دل افسر گرفته‌ايم

اثر طبع و قاد آقاي احمد نيكو همّت

(چكامه)

به پاس خدمت دانشوري هــــمايون فر               بپاي، بزم ادب شد زاهل فضــل و هنر

بيا به انجمن شــــــــاعران ز راه صفا               كــه بشنوي زسخنپروران چــــكامة تر

بيا بــــــه انجــــــمن شاعران والا جاه                كه شاعران همه باشند خـــــــادم كشور

بيا بـــــــــه انجمن شعر، اي سخنپرداز               به جاي شعربيفشان به بزم، شهد وشكر

در آمدند درين انجمن بــــــــه يمن ادب                زنخبگان گـــــــــرانماية سخن‌پـــــــرور

فري به همّت شاعر كه از خــزانة طبع               زفيض بــــــــــحر معاني كند نثار، گهر

فري به چامة مضمون طراز شاعر راد                زهــــــي به كلك بــدايع نگار افسونگر