|
اثر طبع فياض آقاي علي صارمي
«درمن ا يدوست كه بود آنكه غزلخواني كرد» بلبل طبع تو بـــــــود آنكه
غزلخواني كرد تا برومند و
اديبت بسخنداني كــــــرد مرغ شكر شكن هند خموش است خـموش تا برومند درايران شكرافشاني كــرد طبع و قـــــــــــادتو اشعار
گهربـار تو را
همطراز سخن«شاعر
شرواني» كـرد تـــــــــا ببينيم رخ حضرت «خاقاني»
را طفل انديشة تو
آينه گرداني كـــــــــرد طلـــــــــعت دختر انديشة روشن
رايـــــت
شمع را كُشت و بهر بزم چراغاني كـرد تا شوي از كــــــــرم ابر محبت
سرشـــار
حق تو را مستحق خلعت يزداني كـرد نه عجب باشد اگــــر آنكه در اقليم
سـخن قلــــم پر هنرت
سلسله جنباني كـــــرد ايخوشا آنكه بتدبير خرد در همه
حـــــــال
«حل هرمشكل پيچيده به آساني كرد»1
تودراين شهرو دراين عصرودرايران كهن
«ميتواني بــسخن دعوي سلطاني كرد»2
آنـــــــكه مانند تو شد معتكف خانه
دوست
«همه جـــاناز و تنعم بفراواني كرد»3
«از صداي ســــخن عشق نديدم خوشتر»4
گر چه بلبل بچمن نيز نوجواني كـــرد بكــــــر طبعم شده آبستن ســــحر
سخنت
با دلم مهر رخت آنچه كه ميداني كـرد دي بباغ تــــــو شدم ياسمنت
بـــــرسر من
عطرافشاند وكرم كرد وگل افشاني كرد صارمـــــــــي، در غزلت اينهمه
شيريني را
انگبين گــــــــز فرزند صفاهاني
كرد
اين جواب غزلي بود كــــه فرمود اديب
«من ايدوست كه بودانكه غزلخواني كرد»
1-
تضمين مصرع از غزل اديب برومند است 2-
تضمين مصرع از غزل اديب برومند است 3-
تضمين مصرع از غزل اديب برومند است 4-
تضمين مصرع از غزل اديب برومند است
|