|
بنام خدا «سياس»
بمناسبت انعقاد مجلس بزرگداشت حقير در انجمن شاعران ايران كه در خانة آقاي
«جمشيد محمدي» برگزار گرديد سرودهام.
اديب برومند (1366) يك انجمن از شـــــــــــــاعــران ايران
آراست بهين مــــــحفلي فروزان يك محفل بس دلگشا چــــــــــــو گلشن
يك مجلس بـس جانفزا چوبُستان آراسته جشني زتــــــــازه گــــــــــــــلها
انباشته بــــــزمي چو باغ ريحـان جائي كه صفايش فزوده بهــــــــــــــجت
جـائي كـه «خديوش» نهاده بنيان «جمشيد محمدي» ست بـــــــــــــازافت
بگشوده سـرا را بــــــروي مهمان گــــرد آمده آنجا بـــــــــــــــــسي هنرور
جمع امـــــــــده آنجـــا بسي اديبان در نقد سخن هـــر يـــــــــــــــــكي مبرّز
در بزم ادب هـــــــر يكي سخندان تمجيد مــرا جمله كــــــــــــــــرده مطرح
تحسين مـــــرا جــمله كرده عنوان اين داده مــرا سر به بــرج نــــــــــــاهيد
آن بُرده مـــــــــرا تا به اوج كيوان اين خوانده مــــــرا منشــــــــــــاء مكارم
آن گفته مــــــرا مفتخر «سپاهان» اين خوانده مـــــــــرا همقــران «آعشي»
آن گفته مــــرا همطراز «شحبان» بستوده مــــــــــــرا «رعدي»1
از محبت
چــــــــــونانكه «نجاتي»2بذكر
شايا «مــــــــــــشكور» و محـــيط طباطبائي» افكنده
بــــــــــــسر سايــهام زاحسان «شهنازي» و «سجــــّادي» و «صفائي»
هم«حجتي» وهم «بيات» خوشخوان چون«زاهد» وچون«ورزي» و«بهشتي»
هــــــر يك بفـــصاحت وحيد دوران هم «فارغ» و «صـــــــهبا» و هم «تفقد»
هم«همت» وهم«عاقلي» و«كيوان» «كزازي» و «مـــــــــــعنوي» «دخيلي»
هريك چـو«حقيقت» صــديق فَرزان چون «صارمي» و چون«كمال» ومـستي
نقصان مــــــــــــرا جـمله كرده پنهان چونانكه «مجيدي» «بقا» «مســـــــاعد»
بشمرده كــــمالـــــم بجـــــــاي نقصان هم «گوهر» و«ذوالقدر» و«كامران» را
ديـــدم چو«خديو» «وسُها» ازاعوان دربـــــــارة مــــــــــن گفته شـــــــد سخنها از جانب جمعي
گـــــــزيده انــــــسان در محفل قـــــــــــومي فضـــــــــيلت آيين در مجمع جمعي
خـــــــــجسته پيمان! اين نيست مگر ز احـــــــــــــــــترام دانش ايـــــــن نيست
مـــگر زالتفات اخوان ورنه بمديح مـــن ايــــــــــــــــــــن سخنها باشد به
گـــــــــزافه شبيه و همـسان! شـــرمنـدهام از قلــــــــــــــــــــت بضاعت كآنرا نبود
خــــــود بهــــاي چـــندان! من خود نيم از خـــــــــــــــــويشتن بـواقع خـــرسند
دريـــــن اقتدار و امــــكان! زيرا كه بسر بــــرده ام درين مُلــــــــــك
همــــــــــواره مقيد بقـــيد حــــــرمان! همواره مســــــخّر بحكم حــــــــاكـــــــــم پيوسته معذّب
زجـــــــور ســـــــلطان! هـر چند لگد خـــــــوردهام درينـــــــــــجا روزانه بـه نرخش
نــــخوردهام نـــان! پيوسته گرفتار بُهــــــــت و وحشــــــــــت محكوم خموشي چو
نقش ايـــــــــوان! هر وقت بشكلي دچـــــــار ســــركـــــوب هــــر روز
بنوعي قرين عــــــــدوان! آن گونه كه دل خــــــــــواست مينيارَست
پـــــــرواز
فراسوي اوج كيـــــــــهان! اين بس هنرم، كز هــــــــوس نــــگشــــتم همرنگ محيط فساد
و خــــــــــــذلان! از جمــــله هـــــــوسها بــــُريـــده، مـــاندم
خشنود همي بــا رضاي وجـــــــــدان! هـــــــــر بند هــــوا را گسســــــــتم از دل هــر شاخ هوس را بريدم
از جــــــان! كـــالاي شــــرف را نـــــــــدادم از كــــف در جنب
مــــقام و مــــنال و عـــنوان! در عرصهي پــــــــر هرج و مرج كشور
شد شـــعر و ادب همطراز هــــذيان! بردند فـــــــــرومايــــــــــــــگان سبق را در شهرت
از اعيان عــــلم و عرفان! هــــر گــول سخـــــن ناشناس ابــــــــــله شد مــــــدعي
شـــــاعـــري به بهتان! بــــردند مگسها به جنب ســـــــــــيمرغ عرض خود و
هـــــــم آبـروي اعيان! بـــا دست تهي بند و بستشان كـــــــــــــار در بستن
بـــــــاراز طــــــــريق دستان من همچو نجنبيده كـــــوهـــــي از جـــاي
در اوج مناعت بُدم نـــــــــــــــــــمايان القـــــصه بعزّت ســـــپردم ايــــــــــــــــام
در سايهي لطف و عــــطاي يـــــزدان اربــــــــاب سخن بــــــاري از مــــــحبت
اعـــــــزاز مــرا خــــود نكرده كتمان! كـردند زبس لطف بـــــينـــــــــــــــــهايت
دادند بمــــــــن خــــــجلت فــــــراوان! حالي كه شنيدم كـــــلام هـــــــر يـــــــــك
بايد كـــــــه بــــــگويم ســــپاس ايشان! بايد كــــــــه فـــــــرستم درود بــي حـــــــد
بر ارج گذاران عــــــلم و ايـــــــــمان! كانــــــكس كه نگويد سپاس مردم نـــــــــــگذاشته شكر خداي سبحان
*ـ درين چكامه ، ضمن سپاسگزاري از
الطاف كريمانه شركت كندگان در جلسه بزرگداشت، از گرفتاريهاي سياسي گوينده و
محدوديت او رد نظام ديكتارتوري سابق و هرج و مرج ادبي حكمفرما در محيط
فرهنگي ايران نيز سخن رفته است.
1-
آقاي استاد دكتر رعدي آذرخشي از استادان شعر و ادب معاصر 2- آقاي استاد استادمحمدعلي نجاتي از
استادان شعر و ادب معاصر 3- آقاي استاد محمد جواد مشكور از اساتيد تاريخ و ادب 4- آقاي استاد محيط طباطبائي (سيد محمد) از اساتيد و محققان ادب و فرهنگ 5- اقاي اسحق شهنازي از گويندگان مبرز و تواناي معاصر 6- آقاي استاد دكتر سجادي «سيدضياء الدينظ از استادان و محققان معاصر 7- آقاي ابراهيم صفائي از نويسندگان معاصر 8- آقاي حجتي بروجردي از گويندگان و فضلاي معاصر 9- آقاي بيات كرمعلي از سخنوران معاصر 10- آقاي عطاء اله زاهد رئيس انجمن هنرمندان كشور 11- اقاي استاد ابوالحسن ورزي از استادان غزلسراي معاصر 12- آقاي سيدرضا بهشتي (دريا)ـ از گويندگان مبرز معاصر 13- آقاي فارغ از سخنوران معاصر 14- آقاي صهبا ابراهيم) از سخنوران معروف معاصر 15- آقاي رضا تفقد راد ـ از سخنوران معاصر 16- آقاي احمد نيكو همت ـ از سخنوران خوش قريحه معاصر 17- آقاي عاقلي (كاظم) از سخنوران معاصر 18- آقاي كيوان معاني از سخنوران معاصر 19- آقاي مير جلالالدّين كزّازيـ از محققان و ادباي بنام معاصر 20- آقاي معنوي از سخنوران معاصر 21- آقاي اكبر دخيلي واجد) از سخنوران خوش قريحه معاصر 22- آقاي عبدالصمد حقيقت از سخنوران مبرز معاصر 23- آقاي علي صارمي از سخنوران مبرز معاصر 24- آقاي كمال زين الدين از سخنوران معاصر و رئيس انجمن ادبي كمال 25- آقاي مستي «كني پور» از سخنوران مبرز معاصر 26- آقاي محمد رضا مجيدي، از گويندگان و وكلاي دادگستري 27- آقاي علي بقاء «باقرزاده» از شعراي بنام معاصر 28- آقاي علاءالدين مساعد از سخنوران و قضات عالي رتبه 29- آقاي مرتضوي گوهر از سخنوران معاصر 30- مرحوم حبيب اله ذوالقدر (تابناك) از شاعران مبارز و آزاده معاصر 31- اقاي مرتضي كامران از سخنوران و ادباي معاصر 32- آقاي كيومرث مهدوي «خديو» از سخنوران معاصر و رئيس انجمن ادبي شعراي
ايران 33- آقاي مشكان گيلاني (عباس) كي منش از سخنوران و ادباي معاصر 34- اقاي گلچين (سها) از سخنوران معاصر
1-
آقاي استاد دكتر رعدي آذرخشي از استادان شعر و ادب معاصر 2-
آقاي استاد استادمحمدعلي نجاتي از استادان شعر و ادب معاصر
|