shahnazi

دي شنيدستم پيـــامي نغز از نيــــــــكو حبيبي چون (خديو)2 پاكدل، دانشوري، دولت نصيبي

گفت دارنــــد انجمن باردگر اهــــــــل فضيلت در برِ فــــرد اصيلي منزل مـــــــردِ نجـــــيبي

گفتمش جز تو، كدامين شمع در محفل فروزد؟ گفت خورشيدي درخشان، بـــــا شعاع دلفريبي

گفتمش در خطّ عشق كيست جذب و انجذابش؟ گفت معشوق هنر را، عاشقِ بـــــسي ناشكيبي

گفتمش بـــــر درد دلها نسخة درمـان چه دارد؟ گفت شعرا وشفا بخشست چون حــاذق طبيبي

گفتمش شاعر بود يـــــــــــا نـاظمِ الفاظ رنگين؟ گفت شاعر از بيعت زاده، با طبـــــــع عجيبي

گفتمش بر سازِ شعر تر، چه راهـــي مي‌نوازد؟ گفت در بـــاغ تغزّل، خوش ترنّم عــــــندليبي

گفتمش د پاي گل، تنها غزل خواند چــــو بلبل؟ گفت در ظــــــرز قصيدت نيز، فحل بي‌رقيبي

گفتمش عيسي صفت دلمردگانرا زنده ســــازد؟ گفت مــؤمن باش و بفكن گردن جانرا صليبي

گفتمش رطب اللّسان بر كـرسي ارشاد بـــاشد؟ گفت انـــدر شيوة نطق و بيـــان، شيوا خطيبي

گفتمش عشق وطن در مهد جان مي‌پرورانـــد؟ گفت در دل سر كشد، زين آتش، سوزان لهيبي

گفتمش در راه ديـــن حق، ستيز ارد بــه باطل؟ گفت بـــرتازد به جيبش كفر، چون سيل مَهيبي

گفتمش در اوج دوران شبابست اين ســـخنور؟ گفت چون ارثي كهن بـرجاست، از گنج شبيبي

گفتمش نام و تخلّص چيست وي را در تـداول؟ گفت از نـــــــخل (برومند) ادب، والا (اديبي)

اي ادب پـــــرور اديب نكته سنج پاك گوهـــــر اي كـــــــــه با تيغ قلم، بر لشكر دلهــــــا نقيبي

محضرگرمت فروغ افكن به دل چون نورماهي منظر حسنت نشاط اوربه جان چون بوي طيبي

زائران در گهت را در دعـــــــا، خير الكلامــي سائلان مقصـــــدت را از وفــــا، نعـم المـُجيبي

در تفكّر مــــــــر اولوالابصار را، يكتا بصيري در تعقّل مراولوالالـــــــباب را، بـرتــــــر لبيبي

آمدم بهر طواف كــــــــــعبه‌ات احـــــــرام بـسته با دعـــــاي متسجابي، از خــــداي مستــــــجيبي

هرسحرگه، طول عمرت را زروي صدق و ايمان دست سوي آسمانم، چون كف كـفّ الــــخضيبي

تير حــــاجاتت برآيـــــد تا بر اهدافِ اجــــــــابت در نماز صبح خــــــــوانـــم، آيـــــة اَمّن يُجيبي

مـــــرحبا گويان نشيند، در چنين بزمِ رحيبي⁵

ا ين قصيده را آقاي اسحاق شهنازي چند روز بعد از جلسه بزرگداشت براي استاد فرستاده‌اند.