|
اثر طبع روان آقاي رضا تفقدراد به مناسبت بزرگداشت شاعر آزاده انساني والا استاد اديب
برومند در انجمن ادبي شعراي ايران ز فـــرزانه، فرزانه گــويد سخن
كه گـرد آمدند اندر اين انجــمن اگــر رعدي آرد ســخن از اديب
سخندان و دانشور است و لبيب وليكن چه گويم من از وي سخن كه
بـــــرنام او فخر دارد وطن بـــــرومند، اديبي است و الاتـبار به ميدان دانش يكــي شهســوار جوانمردوخوش خوي وفرزانهاي به
اوصـاف زيبنده افــــــسانهاي خطيب و سخن گــــستري نامدار بهمين مرد آزاده روزگــــــــار ستايشگـــــر ديـــن ييزدان پــاك
نسائيده سَر نزد و
نـــان بخاك درودم بتواي بـــــــــــرومند راد
اديب سخـــن ســـنج نيكو نهاد وطــن را پرستي تو بعد از خدا خدايت بــود در
وطــن رهـنما «اديب برومند» ايــــــران تويي
زبعد حكيم خراـــسان تـــويي زفردوسي، آن فخر ايــران زمين
تويي يادگار و نباشد جــز اين به ميهن پرستي تــــو افســـانهاي
كه با آهنين عزم مــــردانهاي اگــــــر شاعر مليات
گفتهانــــــد نكو
گفته، الحق كه دُر سفتهاند به برج ادب مهر تابنده بـــــــــاش
هم آغوش با بخت فرخنده باش با تقديم احترام
– رضا تفقّد راد (2/10/66)
|