فرصتی بود تا در یکی‌ از انجمن‌های شعر و هنر ایرانیان در تورنتو این افتخار را داشته باشم که ضمن بیان مختصری از زندگی‌نامه آن ادیب بزرگوار و افتخار آسمان ادب ایران سرودهٔ (قذافی رفت) آن جناب را بخوانم که موجب تشویق و کف زدن ممتد باشندگان انجمن شد.

به امید دیدار

ارادتمند،

ناصر عرفانی

وباقدردانی از همه کسانی که با استاد همیار هستند

پاسخ استاد ادیب برومند:

۱- شیوة املای امروز از طرف فرهنگستان تصویب و تعمیم یافته و از طرف تایپ کامپیوتری با سر سختی پیروی می شود و این یک خرابکاری در زبان و املای واژه های آن است که مثلاً همداستان را ” هم داستان ” و دلجو را “دل جو” می نویسند . در حالی که چه بسا نویسنده خود با املای معمول سابق نوشته ولی ماشین نویس کامپیوتر از کار فرهنگستان پیروی کرده است. البته پاره ای از جدا نویسی ها هم درست است و در “نوازی ام” اشکال زیادی به نظر نمی آید.
۲- ایراد به گردش چشم ناموجه است که بدیهی است وقت نگاه کردن به چپ و راست چشم گردش می کند . یعنی به چپ و راست می گردد و لازم نیست به تعبیر شما فرفره باشد. این چه نوع تعبیری است؟!
شیخ اجل در گلستان فرموده است: یکی از ملوک خراسان محمود سبکتکین را در خواب دید که جملة وجود او ریخته مگر چشمان او که همچنان در چشمخانه همی گردید .پس گردیدن دربارة چشم امری طبیعی و خالی از اشکال است.در بیت مورد استناد
“مگر به گردش چشمی نوازیم ورنه چه شکوه ها که من از دور آسمان دارم”
در این بیت تمام صنایع بدیعی و تناسبات رعایت شده است. گردش چشم به آسمان که دوّار توصیف شده است. یعنی دور می زده و تناسب چشم با آسمان که در تشبیه چشم آسمانی و آبی رنگ مطلوب بوده و هست و نوازش طلبی برابر گله مندی آمده است.