شكايت از اوضاع عمومي

در اسفند ماه 1370 به مناسبت نابسامانيهاي عمومي ايران و جهان و در نتيجه تأثرات ناشي از آن قصيده زير سروده شد.
چــون تفتـــــه آهـــني كــه بـــه سندان !   دارم دلـــي بـــــــه سينــــــه گـــــــدازان
چــون بـــرگ وبـركه  در كف طوفان!   چـــون خــــار و خس كـــــه در دم آتش
چــون آهــني كــــه ســـوده بـه سوهان!   چـون ســاغـري كـــه خـورده بــه خارا
آشفتــــــه ازدمي شــــــــرر افشـــــــان!   آكـــــنـده از غــمي جگــــــــر آويـــــــز
چــون مجمـــــري بــه گــونة مــرجان!   چـــون كـــــوره اي بــــه شعلـــة جوّال
بــالا گــــرفته چـــون دل كـــوهــــــان!   آمـــــــاس كـــــــــرده چـــون شكــم كوه
تــنخواه جستـــــه از در ِ خــســـــــران!   كـــــــــالا خـــريـــــده از كــف ِ حسرت
افــســــــرده از جهــــــان ستـمــــــران!   آزرده از زمـــــــــــان الـــــــم خيــــــــز
از ننــگبــــــــاره پــويـــش انســـــــــان!   از زشتـــــــواره جـــــنبش گــــــــردون
ازقــــــوم ِ دل نـهـــــــاده بــــه خــذلان!   از خـــــلق ســـــــرسپــــــرده بــــه آزار
از كـــــار ِ نــــا بــــرسم ِ پـــــريشــان!!   از وضــــــع ِ نـــــابـســــــاز ِ دل آشوب
بـــرســــــر در ِ عمـــــارت ويـــــران؛!   هــــــا اين منــــم كــه كــتيبــــه ي اندوه
در چــــــارچــوب غصّــه بـــه زنـدان!   هــــــا اين منـــم شمـــــايــل افســــــوس
بـگشـــــوده بـــــر ســـــراچة بـُحـــران!   هــــــا اين منــــم دريچــــــة تشــــــويش
بـــــــر درد ِ دل نيــــــافتـــه درمـــــان!   درمــــــــانـــده در كشــــــــــاكش هستي
نبْـــــود نـــــفس كشيـــــدنــم آســــــــان!   كـــــوهي است بـــــر دلـم زغـــم و رنج
دلـــْوي گِــــــران كشـم ز چَــــه ِ جــان!   چــون دم بـــــــــــر آورم  ز تــــــه ِ دل
همــــــواره دسـت بــستــــة حــرمــــان!   پيــــــوستـــه پـــــــــاي خستــــــة آسيب
خــونـــــاب خـورده چـون تــره بـرنان!   شوراب رانــــده از مـــــژه بـــــر روي
مــــــرداب نـقش، راكــــد و حيـــــران!   تنــــــديس وار، ســــاكت و بـــــي نقش
افكـــــــار مـن چـو طفــــــل دبستــــان!   آدينـــــــــه ســـــــان مــــلازم تـعطيــل ِ
ديـــــــــري نهـــــان بــه جوف ِ قلمدان!   گـــــويي تــــــراش خــورده نِـــــي استم
تـــــــا، گشتـــــــه زيـــــر دفتــر نسيان!   خـــط خــورده مُــهـــــر ِ ذيــل ِ بــــراتم
متـــواري ِ ديــــــــــــــار غـــريبــــــان!   زنهــــــــاري ِ حصــــــار ِ مسّــخـــــــر
ســـــــرگشتــــــــة مجــــــاري عصيان!   آوارة صحــــــــــــــاري حيـــــــــــــرت
هنــــگـام را نـيــــــــــــافتـــه امكــــــان!   هـنگــــــامه جــوي عــرصـة تقـــــــدير
ســـــرخـــورده از تهمتنــي اين ســــان!   كُــشتي گــــــــِراي پهنـــــة فـــــــرهنگ
دلــخستــــــه از تهـــــــــاجم هــذيـــــان!   بسيـــــــار دان حـــريفِ سخنكــــــــوش
فـــــــــرســـوده در كنـــــــار نيستــــان!   چــون شيــــــر ِ حذف گشتـــه زپـــرچم
در چـــــــالش ِ حقـــيقت و بطــــــــلان!   بــــــا جنــگديــــــــــدگي سپــــــر افكن؛
خـــــــارم بــه جــــــان خلد ز گــريبان!   از دور بــــــــــاش ِ مــوكب تـهــــــــديد
شد خــــــاطــرم تبـــــــلور كســـــــلان!   درسـينـــــــــــه از تــــــــــــداوم آســـيب

دل هـــمچو چشم ســــوزنم از چيست؟

گــــر ســـرمه ام به چشم « صفاهان »

نـــي درد خــويش وحجــــره و ايــوان!   درد مــــــــــــنست درد خــــــــــــــلايق
در تنـــــــگنــــاي قلــــت و نقصــــــان!   هـــــرگــــــز نبـــــــــوده ام گــــذران را
بـــــا نــــام و نــــاز و نعمــت وعنـوان!   عنقـــــــــا صفت، به قــــــــاف فضيلت
بي اعتنــــــــا بـــه سُــــــلطة ســــلطان!   بــــودم بـــــــــــَـرّي ز ســــلطنت نــفس
ازبهــــــــــر ســـــرفـــــرازي ايــــران!   جـــــــان در گـــــــرو نهـــــــادم از اول
درجُـــنب و جــوش و جلــوه وجـولان!   عمـــــــــري به رهنـــــــوردي ِ اصلاح
تــــا بــــــر شــود بــه قلـّـــة عمـــــران!   ســـنگ وطـــن بـــه سينــــه زدم سخت
مـــانــد اين رَجـــــا 1 ، بـه پردة كتمان!   ليـــــك از دسيــــسه بـــــــازي اغيـــــار
وز شيـــــــوة گــذشتـــــــه پــشيمـــــان!   هــــــرچنـــــد نيـــــستم گنـــــه آلـــــــود
تـــــــابــوت آرزو، بــــه ستــــودان 2!      لــيكن بـــــــــه دوش مي بــــرم از شهر
خــون مي خورم چو نطفـــه به زهدان!   درمـــــــــاتم مقــــــــاصد و آمـــــــــال؛
آتــشفشــــــان بــود بــه دلــــم هـــــــان!   تحميـــل جنـــگ و كـــــــوه خسـارات،
از آشـنــــــــا وغيـــــــــردر افغــــــــان!   چون «رستمم» به سوگ «سياووش»
ز«افــــــراسيـــاب» جــور بــه عدوان!   شــــــايد اگــــــــر دمــــــــار بـــــــرآرم
در جــــــان خصم ِ كشـــــور«ساسان»   جــوهـــــــــر شــــوم به خنـــجر پــولاد
آن نـــــــرّه غــولهـــــــاي بيــــــابــــان!   پيكـــــــان شــوم بــــــه چشــم اجــــانب

***

اوضـــــاع شهــــر، جملــه دژم ســـان!   اخبـــــــار دهــــــــر، جـــمله دژمنــــاك
نيـــــرنـگ و رنــگ و حيلـه و دستـان!   كشتـــــــار وجــــنگ و فتنــــه و آشوب
هــــــر ســــوي، رخ نمـــوده بـه بهتان!   هــــــــر جـــــاي، در گــشوده به تزوير
عـــــــــــالم سيـــــه ز ظلــم فــــــراوان!   گــــيتي تبــــه ز شـــــــرّ بشـــــــــر زاد
كـــــــآنرا نــه ســــر پـديـد و نه سامان!   بــس گفتـــــــه از حقــــوق بشـــر رفت
در ديـــــــــــو لاخ ِ نــــــكبـت ِ دوران!!   نــــايد بــه چشـــــم ، جـــز بــد و بيــراه
قـــــــامـوس رهبــــــــران جهــــــانبان!   خـــالي ز واژگـــــــــان خلــــوص است
اقـليـــم شــــــــــرق، آلـت فـــــرمـــــان!   دنــيــــــــاي غـــــــرب، آيت ِ تخـــريب
قــــــــــائم مقــــــــام مــنطق وجـــــدان!   شـــد فكـــــــــر زرپــــــرســــتي مطلـق
صلـــــــح و صـــــلاح را پــي و بنيان!   كـــــــــار فــــــــروش اسلحـــــه بــركند
از مــــــردمـــي رميــــده ز ميـــــــزان!   نــــــــايد بـــه گــــوش نغمـــــة مـوزون
چـــــون جنـــــگل  وحــوش ِ غريوان!3   دنيـــــــــــا خـــــــراب و درهم و بــرهم
وحشــــي ددان بـــه چنـــگ و به دندان   در جـــــــــان هم فتـــــــاده بـــه وحشت
آهـنـگ جـشنــــــوارة ايـشــــــــــــــان!!   بــــــانگ و غـــــريــو و غــرّش غمبار
ســــــر حلقـــگان شـــورش و طغيــــان   مشتـــــي عنــــــــاد پيشــــــة كيـــن توز
انســـــــــان گــريـــز و عـاري از ايمان   مـــــردم ستيـــــــز و فتنـــــه بــــرانگيز
ظلمت فــــــــزاي گـشتــــه بــه كيهــــان   گــــــيتي مـــــدار گشتـــــــه بـــه نــاحق
ديـــــــــوان درس داده بـــــــه شيطـــان   گــــرگـــــــان ِ حــــــمله ور بــه غزالند
بــــــايد گــــريخت بـــــــر در يـــــزدان   از شــــــــرّ اين قـــــــبيل شيـــــــــاطين
آذر درآيــــــــد از پــــــــــــي آبــــــــــان   تـــــــا در رونــد ِ روز و مــــه و ســال

پيــــــــروز بـــاد خيـــــــر و عــدالت

بـــــر شــــــرّ و ظلم و كينه و عدوان

 

 

1 - رَجا = اميد
2 - ستودان = گورستان
3 - غــَريوان = فرياد كننده ، خروشنده