شكرخند شادي

چـــرا چون خـــزان، دل، فکار آوريم؟

 

بيـــــا تـــــــا بـه شــــــادي بهــــارآوريم

تـــبسّــم بــــه روي بــهــــــــــــار آوريم  

ســـزد گـــر چو بشکفتــــه گـــلهاي باغ

تــهي کــــرده، شــــادي بــه بــار آوريم  

بـــهشت دل از لــــوث شــيطـــــــان غم

پـــــريـچهـــــره اي در کنـــــــــارآوريم  

بيــــا چــون صنـــوبر ز گلهــــــاي شاد

بـــه دل نــــــاوَک ِ جـــــانشکــار آوريم   نــشايــــــد کـــه از دســت صيــــــاد غم
بــسي نـــقش زّريــنــــــه کـــــــارآوريم   ســـــزد گـــــربــه طــــاق و رواق ِ اميد
فـزونتـــــــر کــه انـــدر شمــــــارآوريم   بــسي دلــخوشـيـهـــــاست در روزگــار
بـيــــــا رو بــديـن غمــگســــــــارآوريم   طـــبيعت زمــــــا غمگســــــــاري کنــد
شکــــــر خـنــده بــــر لب نثـــــارآوريم   گشـــــايـيم از چهـــــره آژنــگ و چيــن
چـــــرا طبــع نــــــاسازگـــــــــار آوريم   درآويـــــــزش 1 نــــا خــوشيهــاي دهـر
دريـــن ديـــــــــر ِ نـــــاپــــــايدار آوريم   چرا دور از احــوال خــوش، غم به دل
ســــــزد گــــــردلي شــــــادخوار آوريم   بـه انـــدوهـخــــواري چـــه پـــوييـم راه
دلــي هــمچو کـــــــوه اسـتـــــوار آوريم   گـَـــهِ ســـيــل ِ تـــوفــنـــدۀ حــــادثــــات
همــــان بــه کــه دل کـــامگــــار آوريم   ز لبخنــد خــورشيـــد بــر کــوه ودشـت
نــشـــــــــــاط دل از لالــــــه زار آوريم   بــه رامــشگـــــه بـــــوستــــانهـــا رويم
ســـري خوش بــه دامـــــان يــار آوريم   شـــب وصــل در دامــــن مــــــــاهتـاب
گــهي رخ ســوي آبــشـــــــــــــار آوريم   گــهي خــيمه بــــــر کــــوهسـاران زنيم
مگــــــر چــــــاره بهـــــر خُمــار آوريم   بيـــــا تــــــا ايــــــاغي 2 زمـي پــر کنيم
بــه ســــــاغــر مي خـوشگـــوار آوريم   زاشعـــــارمــستــي ده جـــــــانــفــــزاي
بــه تـن نــشئه در پــــود و تــــار آوريم   زآواي تــــــــار و نــي و ضرب و ساز
پــــــــراكنــده از هــــــــر ديــــار آوريم   سفـــــــرها گـــــزيــنيم و بـس خاطرات
همــــــــان نــقش «اسفنــديـــــار» آوريم   به رويـــيـن تــني در نـــبــــرد حيــــات
ز خـوشــبيني افــســون بــه كــار آوريم   ســـــــزد گـــــــر جهان را به بد ننگريم
بــه مــــــــردانــگي افــتخــــــــار آوريم   بــه نــــــامـــردمي هـــــا نـــدوزيم چشم
بــه لــطفش ســتـــــايش هـــــزار آوريم   بپـــوشيــم چشــم از بــــديهــــــاي دهــر
دل از بــهــــر وي خواستگـــــار آوريم   بـــود آرزو دخــتــــــري مـــــــاهــروي
روان را نــشــــــايــد كــه خــوار آوريم   ز دلـــمــــــردگــي روح گـــــــردد نژند
يِِـك امــــــروز در دل قـــــــــرار آوريم   بــه امّيــــد فــــــرداي دلخـــواه و خوش
ثــنــــــــــا بـــــــر در ِ كــردگــار آوريم   بــشكــــــــرانــۀ نـــعمــت ِ ايــــــــــزدي

به هــر فـن و هــر شيــوه بايد « اديب »

سخـن نغـــز و فــــــرزانــه وار آوريم

 

 

1 - آويزش = نزاع ، برخورد قهر آميز
2 - اياغ = ساغر مي