| کــــــزصفــــــايش بـــــازيــــابي جلوه ی خرّم بهشت | خرّمـــــا شهر«سپاهان» خـــــاصه در ارديبهشت | |
| کش نـــــــــــــــــوآيين منظر است آيينه ی ارديبهشت | در کنــــــــــــــارزنده رودش ديده ی دل برگشاي | |
| بنگر از هرجـــــــا بــــــه هم روييده سبزيهاي کشت | بنگر از هــرسو بــــــه هــم پيوسته خرمنهاي گل | |
| کوه وصحرايش بــــه نزهت،جــا به جـا مينوسرشت | بـاغ وبستانش به نکهت، سربه سر مُشکين طراز | |
| کلک خطـّاط کمالش، حرفهــــــا بـــــــــرسر، نوشت | دست نقــــــــاش جمـــالش، نقشها بـــــردر، کشيد | |
| بر«صفاهان» بين که پيشش نقش هر زيباست زشت | گــــر شنيدي وصفي از زيبــــــــــايي ِ «باغ ارم» | |
| گلشن فـــــــــردوس را مـــاننده بــــــــادش سرنوشت | جنـّـت«شدّاد» را کــــوبنده بــــــــودش سرگذشت | |
| چــون کشيشان را بـــــــه بر زنـّاز، در دير و کنشت | طيلســـــاني جــــــــــامه بيني، ارغوانش را به تن | |
| زيرهـــــر بوينده گـُل پوشيده يــــــابي خاک و خشت | روي هر لغزنده گِــــــــل افتاده بيني خار و سنگ | |
| آنچنان«کاذرگـُشسب» افروخت نــــارِ «زردهِشت» | آتشين گلهاي صدبرگش به بــــــــــــاغ اکنون دميد | |
| گلبنــــــان را زآنچـه نسّــــــــــاج طبيعت جمله رِشت | درزي ِ خلقت چه نيکو جـــــامه هـــــا بر تن بُريد | |
| زآنچه بُستان بــــان نشــاند و زآنچه کشتاورز، کشت | بوي گلها بشنو و رشد درختـــــــــان بــــــــــازبين | |
| قافيت تنگ است و نتوان خرده بگرفت
از«اديب» گــــر قلم را در ثنـــــــاي اين بهشت از کفِ بـِهشت | ||
اصفهان - ارديبهشت ماه 1368